MediaMarkt

0
mediamarkt-binnenkant

Een iets te dikke man met een rood windjack loopt me tegemoet. Zijn voeten bewegen voort in Le Coque Sportif schoenen en toch oogt hij alles behalve sportief. Zijn rode windjack hangt open vanwege de te aanwezige warmte in de winkel en toont een gestreepte polo met wederom een sportieve patch ter hoogte van zijn borst. Daaronder draagt hij een spijkerbroek die in de winkel altijd onvindbaar lijkt, zo’n basis jeans zonder rare zakken of vlekken, die blauw is om het spijkerbroekblauw zijn, zo een waarvan je weet dat die net iets teveel tussen zijn billen kruipt. 

Zijn hoofd is kalend, nog een half rondje ter hoogte van zijn oren maar daarboven glimt het vlees je tegemoet. Naast hem loopt zij, voldaan, om te laten zien dat, ook al wacht hij altijd voor de Miss Etam als zij een kek blousje wilt uitzoeken, zij toch met hem zijn favoriete winkel mee in gaat. Om te laten zien dat ze daar niet moeilijk over doet, dat hij dankbaar moet zijn voor een vrouw als zij, dat zij die vrouw is die hem zal steunen in zijn technische aankopen. Het lijkt alsof de twee jassen in de aanbieding waren, ze draagt een exacte kopie met daaronder nog een extra spijkerjack alsof ze de hitte in de winkel niet voelt. In tegenstelling tot hem heeft zij nog een volle bos haar, een volle korte bos haar. Alles voor het gemak.

Bij de dolby surround sets staan ze stil, hij begint druk achter het apparaat te kijken en aan wat snoertjes te trekken. Zij houdt haar hoofd scheef, lieflijk zoals haar moeder ook ooit deed, en luistert naar de technische feitjes die hij oplepelt van het kaartje dat ervoor staat.

Snel loop ik door, geboeid door de simpelheid van het leven, dingen zijn soms precies zoals je ze verwacht. Maar stiekem schiet het beeld door mijn hoofd dat zij, met haar hoofd scheef, nadenkt over haar minnaar, de vader van een vriendje van hun jongste zoontje. Ze verlangt weer naar zijn armen en zijn volle bos zwarte haar en neemt al het gezeur van haar man voor lief, na het weekend ziet ze haar droomvent weer.

Snoertjes en technische details? Allemaal schijn, mannen denken daar niet aan.. Zijn hoofd is leeg, de MediaMarkt is een uitje. Even weg van de kinderen, weg van zijn werk, zijn oren gesloten voor zijn vrouw die hij het liefst zou verlaten maar hij is bang dat hij zijn kinderen dan verliest. Die ene nieuwe dolby surround set of die flitsende laptop maakt hem allemaal niks uit.. Vrijheid, daar droomt hij van.

Post your comment

6 reacties

  1. Posted by Joppe, at Reply

    En dan iets kopen, het zelf inpakken, naar huis rijden, het pakket in de trapkast zetten, een week laten staan en dan hopen dat je vergeten bent wat er ook alweer in zat als je het eindelijk samen uit mag pakken.

    Zo houd je je relatie tenminste spannend!

  2. Posted by Danielle, at Reply
    Visit My Site

    Kek bloesje, hahaha! Ik leefde helemaal mee in je verhaal en vooral het laatste stuk vond ik heel beeldend, arme man. Arme vrouw. Arme mensen in de MediaMarkt!

  3. Posted by Samantha, at Reply
    Visit My Site

    Mooi geschreven :-)

  4. Posted by Ilse, at Reply
    Visit My Site

    Haha, wat leuk geschreven!

  5. Posted by Gertjan, at Reply
    Visit My Site

    Mooi stukje :)
    Toch gek, dat die man zijn vrouw mee neemt in zijn beslissing voor een nieuw staaltje techniek. Ik zou denken dat hij allang iets gekozen heeft en als een wannebe jager op zijn prooi af loopt.

    Dat terzijde; want deze versie vind ik toch leukerder.

  6. Posted by Rosanneke, at Reply
    Visit My Site

    Mooi stukje..