Soms ontmoet je mensen die een bepaalde invloed op je hebben. Bewust of onbewust beïnvloeden ze je manier van denken en de houding die je ten opzichte van bepaalde standpunten inneemt. 

Een paar muzikanten die ik heb gesproken hebben me onbedoeld doen beseffen dat ik wat meer in het moment moet leven. Een hippie gedachte die ik me graag eigen zou willen maken maar waar ik als planner in hart en nieren vrij veel moeite mee heb. Meewaaien met de wind, zien waar het schip strand, de teugels laten vieren, geef het maar een naam maar ik heb er moeite mee. En juist daarom is het soms best fijn om te horen dat het helemaal geen kwaad kan om in het moment te leven.

Gisteren sprak ik met Taylor Kirk van Timbre Timber, het ontdekken van zijn passie is op zo’n natuurlijke en vloeiende manier gegaan dat ik zou willen die vrijheid te hebben. De mogelijkheid om me op te sluiten in a cabin in the woods, just go with the flow – wat lijkt me dat heerlijk. Maar de paar zekerheden die ik heb in mijn leventje maken het op dit moment onmogelijk en dat is jammer. Ik merk ook dat die passie wel steeds dichterbij komt, met mijn vingertoppen voel ik waar ik heen wil, ik proef kleine stukjes van het geweldige gevoel dat dat oplevert maar ik kan en durf er nog niet helemaal voor te gaan.

Ik zou zo graag die mogelijkheid krijgen om die passie verder uit te buiten, dat mensen me niet zouden veroordelen op het papiertje dat ik nog niet heb, dat ze niet kijken naar dat ene jaartje ervaring maar juist naar de passie die ik voor het werk heb maar jammer genoeg is het nog niet zover. Tot die tijd voel ik me opgesloten in mijn suffe bijbaantje en verlang ik naar dat huisje in het bos waar alles goed is en waar ik mee kan gaan met de wind.